© Ahmet Bülent Tan

Büyük Deniz Gölünden Kaçkarlara Bakış

Henüz haziran başları idi. Dağlar karlardan kurtulan çimenlerine kavuşurken, çiçekler henüz baş vermeye başlamıştı. Zor bir kamp olacağı belliydi ama KAÇKAR işte sevdadır, tutkudur. Zorlu bir yolculuğun ardından Yukarı Kavron a varmıştık. Dağlara henüz bahar gelmekteydi ve yollar daha taranmamıştı bile. Yol kenarlarında araçlardan kalan tampon ve araç parçaları yolun ne kadar kötü olduğunun göstergesiydi adeta. Yaylada biz karşılayan her zamanki gibi Kavron un delikanlısı YALÇIN BABAaydı..

Çayımızı, çorbamızı içtikten sonra ver elini BÜYÜKDENİZ. Hava bizden yanaydı, üç saatlik bir yürüyüşün ardından kamp alanına varmıştık ama yorgunluk hat safhadaydı her zamanki gibi. Ana kamp çadırımızı kurduktan sonra yemekler çaylar hazırlandı, yenilip içildi. Materez Gölüne şöyle 2,5 km ufak bir gezi, rotası yaptık. Akşam oluyordu gün batımı ve samanyolu çekimleri için hazırlıklar yapıldı, yine çaylar içilip atıştırmalıklar yenildi. Artık karanlık çökmüş yavaş yavaş hava ayaza çekiyordu, ekip bir yandan üşürken bir yandan da seviniyordu samanyolu daha net olacaktı… bulutsuz bir gökyüzü de cabası…. Sanki her şey bizim lehimize idi. Evet samanyolu doğmaya başlamıştı, ekip telaş içinde hazırlıklarını bitirip acele tarafından çekimlere başlamıştı bile. Fazlı dost aynen şöyle seslendi :
– Sen oyalan bakalım, bura KAÇKAR lar hemşerim bakarsın üç dakika sonra fırtına kopar. Tek kare alamadan hevesin kursağında kalır. dedi.
– Ya bir bardak çay içeyim.
Zira ben bu gölün yanına on beş defadan fazla kamp atmıştım ve sadece üç faaliyette elle tutulur fotoğraf çekebilmiştim. Henüz fotoğraf çekmeye yirmi, yirmi beş dakika falan olmuştu ki hava patladı. Başladı bulutlar gelmeye başlamıştı.
Evet bu faaliyetimizde önde ÇADIRIMIZ arkada BÜYÜKDENİZ Gölü, SELDAR aşıtı ve KAÇKAR ana kütle en arkada da SAMANYOLU nu aynı kareye almayı başarmıştık. Gece yarısına kadar keyifle sohbet ettikten sonra artık samanyolunun bir daha çıkmayacağını anladıktan sonra yattık. Sabah mükemmel bir güne selam verdip fotoğraflar çekildi sonra taştan soframızda ettiğimiz kahvaltının ardından çadırımızı toplayıp yola revan olduk. Yol üzerinde Koyun Gölü ( Küçükdeniz Gölü ), Çeymakçur vadisine ve Karadeniz Gölüne selam verdikten sonra iki saatte Yukarı Kavron a YALÇIN BABA ya ulamıştık. Şöyle bir yayla KUYMAĞI ve yanında yayla ayranı, ver elini Trabzon. Bir faaliyet daha bitmişti maalesef…
İyi seyirler diliyorum…